(အမ်ဳိးဘာသာ
သာသနာေစာင့္ေရွာက္ ေရးအဖြဲ႕မႏၲေလး (မန္းမဘသ) သမုိင္းႏွင့္ သုေတသနဌာန ေလ့လာေတြ႕ရွိခ်က္မ်ား
အတိုင္း တင္ျပသည္။)
မႏၲေလးၿမိဳ႕၊
ေအာင္ေျမသာစံၿမိဳ႕နယ္၊ ၂၃x၂၄လမ္းၾကား၊ ၈၁လမ္း၊ ေရႊက်ီးျမင္ဘုရား အေရွ႕မုခ္နားမွာတည္ရွိတဲ့
အမက(--)စာသင္ ေက်ာင္းေလးမွာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေလးမ်ား ဘုရားဝတ္ မတက္ရသည္မွာ
ငါးႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။
မႏၲေလးဆိုတာ
သာသနာထြန္းကားရာ ယဥ္ေက်းမႈၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေရႊက်ီးျမင္ဘုရားဟာ မႏၲေလးၿမိဳ႕ရဲ႕ အထင္ကရ
သာသနိက ေစတီျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေရႊက်ီးျမင္ဘုရားေရွ႕က မူလတန္းေက်ာင္းေလးမွာေတာ့ ဘုရားရွိခုိးသံေတြ
ဆိတ္သုဥ္းသြားခဲ့ပါၿပီ။ သာသနာ့ၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ေရႊျမန္မာေတြ ဘုရားရွိခုိးခြင့္မရတာ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။
ရပ္ကြက္က
မူဆလင္ရပ္ကြက္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူဦးေရ သံုးပံုလွ်င္ ႏွစ္ပံုမွာ မူဆလင္မ်ားပဲ
ျဖစ္ပါတယ္။ တိုင္းရင္းသူ၊ တုိင္းရင္းသား ဗုဒၶဘာသာဝင္က သံုးပံုလွ်င္ တစ္ပံုသာရွိေတာ့တာေၾကာင့္
ေန႔စဥ္ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္းထိုးတိုင္း ဘုရားဝတ္တက္တဲ့ အစဥ္အလာေလး ေပ်ာက္ကြယ္သြားတာပဲ
ျဖစ္ပါတယ္။
ေက်ာင္းသားဦးေရစုစုေပါင္း
၃၅ဝ ေက်ာ္မွာ ဗုဒၶဘာသာဝင္က တစ္ရာျပည့္႐ံု ေလးပဲ ရွိေတာ့လုိ႔ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈျဖစ္တဲ့
ဘုရားဝတ္တက္ျခင္း အစဥ္အလာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတာလား။ ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္လုိအခက္အခဲမ်ဳိးေတြ ေတြ႕ႀကံဳခဲ့ရလုိ႔
ဘုရားဝတ္မတက္ ျဖစ္ေတာ့တာလဲဆိုတာ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ ပုစၧာတစ္ခု ျဖစ္ေနပါတယ္။
အမ်ဳိး ဘာသာ
သာသနာေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႕၊ မႏၲေလး (မန္းမဘသ) အဖြဲ႕ဝင္ ကုိစုိးဝင္းႏုိင္တို႔က လမ္း၂ဝ
မွာ ေနပါတယ္။ သူတို႔အစ္မဝမ္းကြဲတစ္ဦးရဲ႕ သမီးေလး အမက (--)မွာေနတာ သူငယ္တန္းမွ ေလးတန္းအထိ
ငါးႏွစ္တိတိရွိပါၿပီ။ ေက်ာင္းအပ္ကတည္းက ဘုရားဝတ္မတက္တာ အခုထိပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာတစ္ျပည္လံုး
ေက်ာင္းတက္ ေခါင္းေလာင္းထိုးတိုင္း ၾသကာသ အစခ်ီတဲ့ သံၿပိဳင္ဘုရားဝတ္တက္သံေတြ ၿမိဳင္ေနခဲ့ေပမယ့္
အမက (--)ကေတာ့ျမန္မာ ျပည္ထဲက စာသင္ေက်ာင္းမဟုတ္သလုိ သုသာန္တစျပင္အလား တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ေသြ႕လ်က္ပဲ
ရွိေနေတာ့တာပါ။
ယခုလက္ရွိ
ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးက ဦးေမာင္ထြန္းပါ။ တာဝန္က်တာ ႏွစ္ႏွစ္ ရွိပါၿပီ။ ဦးေမာင္ထြန္းလက္ထက္ေရာက္မွ
အစဥ္အလာပ်က္ျပားခဲ့တာမဟုတ္ေလေတာ့ ဦးေမာင္ထြန္းမတိုင္ခင္က ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီး ဦးဝင္းေမာ္ထံ
ေရာက္ခဲ့ျပန္ပါတယ္။ မန္းမဘသ အဖြဲ႕မွ ဦးပညာသကၠ ဦးေဆာင္တဲ့ ကုိစုိးဝင္း ႏုိင္တို႔မိသားစုက
သာသနာပေက်ာင္းေလးလုိ ျဖစ္ေနတဲ့ အမက (--) ရဲ႕ ဘုရားရွိခိုးတဲ့ ႐ိုးရာဓေလ့ ကြယ္ေပ်ာက္ရာ
ဇာစ္ျမစ္ကုိ ေလ့လာဖုိ႔ အမက(--)ကုိ ေရာက္ခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အမက(--)ရဲ႕ လက္ရွိေက်ာင္း
အုပ္ႀကီး ဦးဝင္းေမာ္က အမက(--)မွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး
ဦးဝင္းေမာ္က အံ့ၾသ ေလဟန္ အာေမဍိတ္သံျပဳပါေတာ့တယ္။ ညီျဖစ္သူ ဦးေမာင္ထြန္းထံလည္း ဖုန္းဆက္
ေမးျမန္းလုိက္ပါေသးတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ဦး စလံုးက မတၱရာဇာတိျဖစ္ၿပီး ညီအစ္ကုိဝမ္းကြဲ ေတာ္စပ္ပါတယ္။
အစ္ကုိျဖစ္သူ ဦးဝင္းေမာ္က သူတာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ရာ အမက(--)မွာ ဘုရားဝတ္မတက္ၾကေတာ့ဘူးဆိုတဲ့
သတင္းကုိ အံ့ၾသထိတ္လန္႔တဲ့ အေနနဲ႔ ''မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး။ ရွိခိုးၾကမွာ''ဟု ႐ုတ္တရတ္ အသံထြက္သြားတာျဖစ္ပါတယ္။
ညီျဖစ္သူကလည္း သူမေရာက္ခင္ကတည္းက ဘုရားဝတ္ မတက္ၾကတာလုိ႔ အခိုင္အမာ ျပန္ေျဖတာကုိ မန္းမဘသ
ဝိုင္းေတာ္သားမ်ား အတိုင္းသား ၾကားေနရတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလိုဆုိရင္
အစဥ္အလာဖ်က္ခဲ့ရာ လက္သည္က တစ္ေယာက္ပဲက်န္ေတာ့တာမုိ႔ ဘာ့ေၾကာင့္ ဒီလုိဝတ္မတက္ျဖစ္ေတာ့တာလဲ။
ကုလားမ်ားလုိ႔ အားနာတာေၾကာင့္လား။ ဒါမွမဟုတ္ ဖိအားေပးခံရလုိ႔လား။ ဒါမွမဟုတ္ ျပႆနာတစ္စံုတစ္ရာေၾကာင့္မ်ား
ရပ္တန္႔သြားတာလား။ စံုစမ္းခဲ့ၾကပါတယ္။
ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီး
ဦးဝင္းေမာ္က ျပႆနာတက္တာမဟုတ္ေၾကာင္း မွတ္မိေပမယ့္ သူ႔လက္ထဲမွာ ပ်က္ကြက္ခဲ့တာကုိေတာ့
မယံုၾကည္ႏုိင္စရာတစ္ခုလို ေတြေဝသြားခဲ့တာပါ။ ေက်ာင္းတက္ၿပီဆုိတာနဲ႔ ဘုရားရွိခိုးရေၾကာင္း၊
ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးဝင္လာတာနဲ႔ ပၪၥဂုဏံ အဟံဝႏၵာမိ၊ အာစရိယဂုဏံ အဟံဝႏၵာမိ၊ မဂၤလာပါဆရာႀကီးဟု
လက္အုပ္ခ်ီရွိခိုးရေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္
ဝင္လာတဲ့အခါ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားေတြက မဂၤလာပါဆရာႀကီးလုိ႔ လက္အုပ္ခ်ီၿပီး ႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္။
ကြၽန္ေတာ္က အဲဒီလုိ လက္အုပ္ခ်ီၿပီး မဂၤလာပါႏႈတ္ဆက္႐ံုနဲ႔ မရဘူး။ ပဥၥဂုဏံ အဟံဝႏၵာမိ၊
အာစရိယ ဂုဏံအဟံဝႏၵာမိ၊ မဂၤလာပါဆရာႀကီးလုိ႔ ရြတ္ဆိုၾကဖုိ႔အထိကုိ သင္ေပးခဲ့တာဟု ဂုဏ္ယူ
ဝံ့ၾကြားစြာ ေျပာျပေနျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး
ဦးဝင္းေမာ္ဟာ ပၪၨင္း လူထြက္၊ တိုင္းရင္းေဆးဆရာ၊ လူျပန္ေတာ္ ဖခင္ႀကီးရဲ႕ သားျဖစ္လုိ႔
ဘာသာတရားအေျခခံ ေကာင္းတာကုိ ျငင္းဆန္လုိ႔မရသလို၊ သာသနာကုိ ၾကည္ညိဳစိတ္ကလည္း သာမန္လူေတြထက္ေတာ့
သာတယ္ပဲ ေျပာရမွာပါ။ သူ႔ရြာမွာ ရြာဘုန္းႀကီးတစ္ပါးတည္းပဲရွိၿပီး ကုိရင္၊ ေက်ာင္းသားမေတြ႕ရေတာ့လုိ႔
သာသနာေရွ႕ေရးကုိ ပူပန္စိတ္အေတြးေတြႏွင့္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ရပံုကုိ ဦးပၪၨင္း ဦးပညာသကၠအား
ေလွ်ာက္ထားသံက သက္ေသျပေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့
အမက (--) ေက်ာင္းေလးဟာ မန္းမဘသအဖြဲ႕ဝင္ ကုိစုိးဝင္းႏုိင္တို႔ ငယ္စဥ္က နာမည္အေတာ္ႀကီးခဲ့တဲ့
မူလတန္း ေက်ာင္းကေလးပါ။ ဦးတင္ဦးေက်ာင္းဆို လူတကာ သိပါတယ္။ အသင္အျပေကာင္း၊ စည္းကမ္းေကာင္းတာေၾကာင့္
ေက်ာင္းသားဦးေရ ၁ဝဝဝေက်ာ္အထိရွိခဲ့တာပါ။ ေနာက္ပုိင္း မွာေတာ့ မူဆလင္လူဦးေရ မ်ားျပားလာတာနဲ႔အမွ်
ေက်ာင္းသားဦးေရ တျဖည္းျဖည္း က်ဆင္းသြားခဲ့တာ အခုဆုိရင္ ၃၅ဝဦးပဲရွိပါေတာ့တယ္။
မူဆလင္မ်ားတယ္၊
ဘုရားမရွိခုိးရဘူး ဆုိၿပီး အျခားေက်ာင္းသြားထားၾကတာေတြေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားဦးေရက်ဆင္းသြားခဲ့တာ
ျဖစ္ပါတယ္။ မန္းမဘသအဖြဲ႕ဝင္ ကုိစိုးဝင္းႏုိင္ရဲ႕ဇနီး မနီလာျမင့္က ''အရြယ္ေရာက္လာရင္
ထိန္းသိမ္းရခက္မယ္။ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ဘုရား၊ တရားနဲ႔ နီးစပ္ေနမွ ယဥ္ေက်းလိမၼာမွာ''လို႔
ခံယူထားတာေၾကာင့္ သားေလးကုိ ေက်ာင္းေျပာင္းေပးခဲ့တာပါ။
သားေလးကုိ
အမက(--)မွာ သံုးလ တိတိထားၿပီးမွ ေက်ာင္းေျပာင္းပစ္လိုက္တာကေတာ့ ဘုရားစင္ရွိၿပီး ဘုရားရွိခုိးခြင့္မရလုိ႔ဘဲ
ျဖစ္ပါတယ္။ သားေလးေနတဲ့ သူငယ္တန္း (က)အခန္းမွာ ဗမာေက်ာင္းသားက အမ်ားစုပါ။ ဗမာေက်ာင္းသားမ်ားတဲ့
အခန္းမွာေတာင္မွ ဘုရားစင္ရွိပါလ်က္ ဘုရားမကန္ေတာ့ရတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ မနီလာျမင့္က ဆရာႀကီး
ဦးဝင္းေမာ္ကုိ အခုလို ေျပာမိသြားတာပါ။
''ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံမွာ
ဗုဒၶဘာသာက လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကုိးကြယ္ခြင့္မရွိဘဲ ကုလားေတြပဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ကုိးကြယ္ခြင့္
ရွိတဲ့ပုံစံမ်ဳိးႀကီးျဖစ္ေနၿပီ။ မူဆလင္မ်ားတဲ့ ေက်ာင္းတိုင္းမွာ ဒီလိုပဲ ရွိခုိးခြင့္ပိတ္ပင္ခံရ
ေတာ့မွာလား။ ၾကာရင္ အစဥ္အလာေကာင္းေတြ ပ်က္ျပယ္သြားေတာ့မွာလား'' စိုးရိမ္စိတ္ အျပည့္ႏွင့္
ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့သူက ေက်ာင္းသားမိခင္ မနီလာျမင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
တစ္ေယာက္ရွိရွိ၊
ႏွစ္ေယာက္ရွိရွိ ဘုရား ကန္ေတာ့ရမည့္ အခ်ိန္မွာ ကန္ေတာ့ကို ကန္ေတာ့ရမွာ။ သူတို႔ မကန္ေတာ့ရင္အျပင္ထြက္ေနဟု
မနီလာျမင့္က မခံခ်င္စိတ္အျပည့္ ႏွင့္ ေျပာလိုက္တဲ့အခါ..
''ဘာသာျခားမ်ားလုိ႔
မကန္ေတာ့ဘူး ထင္ၾကတာေနမွာ။ ကန္ေတာ့ၾကပါတယ္''ဟု ႏွစ္သိမ့္ရင္း စဥ္းစားၿပီးလုပ္ရေတာ့မည့္
တာဝန္ ဟု ခံယူထားေၾကာင္းေျပာကာ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး ဦးေမာင္ထြန္းႏွင့္ သြားေဆြးေႏြးမယ္။
ဒုတိယ ၿမိဳ႕နယ္မွဴးထံ တင္ျပမယ္။ ကန္ေတာ့ကုိ ကန္ေတာ့ရမယ္ဟု အားမာန္အျပည့္ႏွင့္ အားေပးခဲ့သူက
အသက္ ၅၄ ႏွစ္အရြယ္ရွိ အမက (--)ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီး ဦးဝင္းေမာ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ေက်ာင္းသားဦးေရ
၃၅ဦး စီရွိတဲ့ စာသင္ခန္းတစ္ခန္းမွာ ဗုဒၶဘာသာ ေရႊျမန္မာ ၁ဝ ဦးသာ ရွိေတာ့တဲ့ ဒီေက်ာင္းမွာ
ဘုရားရွိခိုးျခင္း အစဥ္အလာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတာ မထူးဆန္းေပမယ့္ ဆရာႀကီး ဦးဝင္ေမာ္ကေတာ့
တစ္စံုတစ္ရာ ဖိအားေပးခံရလုိ႔ ရွိမခိုးၾကတာ မဟုတ္ေၾကာင္းႏွင့္ ဘာဖိအားမွ မေၾကာက္ဘူး။
ဒီကိစၥ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶ ဘာသာမွာ တာဝန္ရွိတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကြၽန္ေတာ့္မွာ တာဝန္ရွိတယ္ဟုဆုိကာ
မကၠာရပ္ကြက္ထဲက မဒီနာေက်ာင္းေလးမွာ သာသနာျပန္ေရာက္ဖို႔ အားႀကိဳးမာန္တက္ ဆႏၵျပင္းျပေနပါေတာ့တယ္။
လက္ရွိ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့
အမက (--) ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးဦးေမာင္ထြန္း ကေတာ့ ဘုရားဝတ္တက္ရမယ္ဆုိတဲ့ ညႊန္ၾကားခ်က္လည္း
မရွိေၾကာင္း၊ ဘုရားဝတ္တက္ဖုိ႔ အစီအစဥ္လည္း မရွိေၾကာင္း ေျဖၾကားေနတာေၾကာင့္ ဦးဝင္းေမာ္ဆႏၵျပည့္ဝပါ့မလားဆိုတာ
စုိးရိမ္စရာျဖစ္ေနပါတယ္။
''ကန္႔ဘလူၿမိဳ႕နယ္
က်ီစုရြာ စာသင္ေက်ာင္းမွာ ကုလား ၄ဝဝ၊ ဗမာ၂ဝဝရွိတယ္။ ဘုရားရွိခိုးမယ္၊ ႏုိင္ငံေတာ္အလံအေလးျပဳ
မယ္ဆုိရင္ ကုလားေလး၊ ကုလားမေလးေတြက ေရွာင္ထြက္သြားၾကတယ္။ ကုလားေလးေတြ အျပင္ထြက္၊ မထြက္ကုိလည္း
ဗလီဆရာေတြက အျပင္ကေန ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတာ ေတြ႕ရတယ္''ဟု မန္းမဘသအဖြဲ႕ တြဲဖက္အတြင္းေရးမွဴး
ဆရာေတာ္ အရွင္ပညာသကၠ(ေဝယံဘုံသာ)က ဆရာႀကီး ဦးဝင္းေမာ္ကုိ ဇာတိေသြး၊ ဇာတိမာန္အျပည့္ႏွင့္
ေျပာၾကားရင္း အားပါလာတာေၾကာင့္ ''ဒီႏုိင္ငံမွာေနၿပီး ဒီႏုိင္ငံအလံကုိမွ အေလးမျပဳရင္
လက္မခံနဲ႔''ဟုလည္း အားပါးတရ မိန္႔ၾကားျပန္ပါတယ္။
ဆရာႀကီးဦးဝင္းေမာ္က
၂ဝ၁၂ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလမွာ အမက(--)မွ အမက (--) သုိ႔ ေျပာင္းလာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၎လက္ထက္မွာ
ဆရာဦးေရ (၁၈)ဦးအနက္ မူဆလင္ (၆)ဦးရွိကာ ယခုဦးေမာင္ထြန္း လက္ထက္မွာေတာ့ ဆရာဦးေရ
(၂ဝ) ရွိကာ မူဆလင္က (၆)ဦးရွိတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ မူဆလင္ဆရာ၊ ဆရာမေတြက ဗမာဆရာ၊ ဆရာမေတြႏွင့္
တြဲသင္ရေပမယ့္ စာသင္ခန္း တိုင္းမွာေတာ့ ဘုရားစင္ လံုးဝမရွိေတာ့ပါဘူး။ စတုတၴတန္း အခန္းတစ္ခုထဲက
ေျခာက္ေသြ႕ညိႇဳးႏြမ္းေနၿပီျဖစ္တဲ့ ပန္းအုိးေလးတစ္လံုးကုိ ေခ်ာင္က်က်ဘီ႐ိုတစ္ခုေပၚမွာ
ေတြ႕ခဲ့ရတာပါ။
အထင္ကရျဖစ္ၿပီး
ေရႊမန္းၿမိဳ႕ရဲ႕ အခ်က္အခ်ာက်တဲ့ ေရႊက်ီးျမင္ဘုရားနားက ေက်ာင္းမွာ ဘုရားမရွိခိုးရတာ
ရင္နာလို႔ မဆံုးပါဘူးဟု ကုိစုိးဝင္းႏုိင္က ဆရာႀကီး ဦးဝင္းေမာ္ကုိ ေဝဒနာအျပည့္ႏွင့္ေျပာျပေနမိ
တာပါ။
အမက(--)ဟာ
ပညာေရးမွဴး႐ံုးႏွင့္ ကပ္လ်က္တည္ရွိၿပီး ေအာင္ေျမသာစံၿမိဳ႕နယ္ ဒုတိယ ၿမိဳ႕နယ္ပညာေရးမွဴး
ဦးဘုိနီက ေက်ာင္းဝင္းထဲမွာပဲေနပါတယ္။ အထက(-) ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီး ဦးေက်ာ္ေက်ာ္မြန္က
လက္ရွိၿမိဳ႕နယ္ပညာေရးမွဴးအျဖစ္ တြဲဖက္ တာဝန္ယူေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ အမက(--) ထဲက ဗုဒၶဘာသာဝင္လူနည္းစု
ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေလးမ်ားရဲ႕ ဘုရားရွိခိုးသံက အတိတ္မွာပဲ က်န္ခဲ့ေတာ့ေလမလားဟု ေရႊျမန္မာမ်ား
ရင္တမမႏွင့္ ေတြးပူေနရေတာ့မွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
မ်ဳိးခ်စ္သူ(၉၇)
17.1.2016 ရက္ေန႔ထုတ္ အတုမရွိဂ်ာနယ္
